Danas je Sretenje Gospodnje, sreću se zima i leto

Sretenje je jedan od 12 najvećih praznika hrišćanstva, a sama reč "sretenje" označava susret. Prvi susret Boga i čoveka pod svodovima jerusalimskog hrama i sretenje novorođenog Mesije koga je u naručje primio pravedni starac, poznat kao sveti Simeon Bogonosac, slavi se uvek četrdesetog dana po Božiću. Praznik se obeležava još od vremena cara Justinijana i predstavlja uspomenu na dan kada je Bogorodica prvi put uvela u hram novorođenog Hrista da ga posveti Bogu.

Ovaj praznik, spada u red Gospodnjih, ali i Bogorodičnih praznika, jer se na taj dan istovremeno veliča čistota Bogorodice koju je, kako kaže predanje, prvosveštenik Zaharija, otac Jovana Krstitelja, uveo u jerusalimski hram na mesto određeno za devojke.

Pomenuti događaj iz života crkve opisan je u četvorojevanđeljima gde se među svedocima pominje i Ana kći Fanuilova, koja je prisustvovala Sretenju Gospodnjem i potom objavila stanovnicima Jerusalima da je "konačno stigao onaj koji je odavno najavljivan i očekivan".

Predanje dalje navodi da su fariseji obavestili cara Iroda o događaju u jerusalimskom hramu. Uveren da je to novi car koga su najavili proroci sa Istoka, Irod je naredio da ubiju Isusa. Međutim, prema uputstvu Anđela Božjeg, božanska porodica je već bila na putu za Misir.

To je bio prvi susret Boga i čoveka pod svodovima jerusalimskog hrama. Novorođenog Hrista u naručje je primio pravedni starac, poznat kao sveti Simeon Bogonosac.

U pravoslavnoj crkvi to je jedan od najsvečanijih događa praćen rečima koje pravedni Bogonosac izgovara sa Bogomladencem u naručju i ujedno jednom od najlepših pravoslavnih večernjih molitvi: "Otpusti sada raba tvojega Gospode, jer videše oči moje spasenje tvoje..."

Susret Hrista i svetog starca Simeona ne predstavlja samo jedan od važnih događaja iz Spasiteljevog života, već iz njega isijava duhovni značaj koji prosvetljuje svakoga od nas, piše na portalu SPC. Iz ovog svetog i blagodaću ispunjenog susreta otkriva se velika tajna sjedinjenja Boga i čoveka u ličnosti Bogočoveka Hrista, a kroz njegovo telo i prečasnu krv kojima se sjedinjujemo na svakoj Svetoj Liturgiji, otkriva se i tajna sjedinjenja čovečanskog roda i sve tvorevine Božije sa Bogom.

Narodna verovanja i običaji

Postoji verovanje da se na Sretenje sreću zima i leto. Ako danas osvane sunčan dan, a medvedi uplašeni od sopstvene senke se vrate u zimski san, onda će zima potrajati još šest nedelja. A ako ne vide senku i izađu iz pećine kako bi pronašli hranu, zima je završena. Postoji verovanje da devojke treba da paze kog muškarca će ujutru prvog sresti, jer će i budući mladoženja ličiti na njega. Još jedan od običaja bio je da se na Sretenje Gospodnje obavezno pale sveće, jer se veruje da plamen sveće kuću štiti od groma i drugih nesreća, ali i da ima čarobnu moć.

Slava i Dan državnosti

Slava Sretenja veoma je česta u srpskom narodu, koji za ovaj praznik vezuje svoju tradiciju i običaje.

Dan Sretenja 1804. godine presudan je za istoriju srpskog naroda, jer je tog dana Karađorđe Petrović podigao u Orašcu Prvi srpski ustanak.

Na Sretenje 1835. godine u Kragujevcu je proglašen i prvi Ustav Kneževine Srbije, poznat kao Sretenjski ustav, a Republika Srbija na ovaj dan slavi Dan državnosti.