Sveta Petka posebno je poštovana kao zaštitnica žena svih vera i nacija, majki i porodilja. Salvi se i kao krsna slava, a mnogi joj se i danas molitvom obraćaju za pomoć i spas u bolesti i nevoljama, verujući da im se svetiteljka javlja u snu i otkriva šta treba da učine.
Obično se pored hrama posvećenog Svetoj Petki ili u neposrednoj blizini, nalazi izvori za koje se tvrdi da su lekoviti.
Narodna verovanja kažu da na dan Svete Petke ne sme da se pere veš, da se šije, da se radi težak posao, pogotovo ne treba da rade žene, prenosi RTS.
Osobe koji imaju neki zdravstveni problem, treba da odu u crkvu i umiju se na izvoru ili česmi koji se nalazi u blizini hrama Svete Petke.
Ko je bila Sveta Petka
Sveta Petka je rođena je u Epivatu, u blizini Kalikratije, na području Male Azije, krajem 10. ili početkom 11. veka. Odrasla je u imućnoj, pobožnoj porodici, a nakon smrti roditelja odlučila je da se zamonaši u Crkvi Svete Sofije u Carigradu, gde je dobila monaško ime Paraskeva.
Prema predanju, veliki deo života provela je u pustinji, posvećena postu, molitvi i usamljeništvu. Veruje se da joj se jednom prilikom u snu javio anđeo i poručio joj da se vrati u rodni kraj kako bi širila Hristovu veru. Zbog toga se na ikonama prikazuje u monaškoj odeždi, sa krstom u ruci.
Takođe, prema predanju, na mestu gde je bila sahranjena dešavala su se brojna čuda. Bugarski car Jovan Asen preneo je 1238. godine njene mošti u tadašnju prestonicu Trnovo, mada se u pojedinim izvorima navodi da su mošti odnete silom. Nakon osmanskog osvajanja Bugarske, po naredbi sultana Bajazita, prenete su u grad Jaši.
Kneginja Milica je 1396. godine uspela da dobije mošti Svete Petke i položi ih u crkvu Ružicu na Kalemegdanu.
Mošti su 1521. godine, po naredbi sultana Sulejmana Drugog, prenete u Carigrad. Njihovo konačno odredište postao je grad Jaši, gde ih je 1641. godine carigradski patrijarh Partenije predao knezu Vasiliju Lupuluu. Knez ih je položio u Crkvu Sveta tri jerarha, gde se i danas nalaze.