Mitrovdan je posvećen antičkom komandantu Soluna iz trećeg veka, mučenom i pogubljenom zbog širenja hrišćanstva.
U našem narodu važi običaj da se Mitrovdan smatra za dan kada dolazi zima, ako padne sneg na ovaj dan, prema predanju, zadržaće se do aprila. U narodu se veruje da do Mitrovdana treba završiti sve velike poslove koji se rade napolju i da na taj dan ne treba izlaziti iz kuće.
Postoji i još jedno predanje vezano za Mitrovdan, da na taj dan nije dobro prekorevati decu, čak i ako su bila nevaljala, jer će onda biti takva cele godine.
Zašto se Mitrovdan naziva hajdučkim rastankom
Dan je još poznat i prema tome što su se hajduci tada rastajali da bi kod jataka prezimili zimu i ponovo se sastali o Đurđevu danu sledeće godine. Tako je i nastala krilatica: Mitrovdanak - hajdučki rastanak i Đurđevdanak - hajdučki sastanak.
Praznik Svetog velikomučenika Dimitrija, Mitrovdan, nepokretni je ili stajaći praznik i u crkvenom kalendaru je obeležen crvenim slovom. Krsna je slava brojnih porodica i ime nekih esnafa, u mnogim mestima održavaju se zavetine, a u Srbiji svetom Dimitriju posvećeni su mnogobrojni hramovi.
Svetog Dimitrija, osim Grka i Srba, posebno slave i Rusi. Kod Rusa je njegov kult počeo da se širi još u 12. veku. Oni su ga 1581. izabrali za zaštitnika Sibira. Njegov praznik je jedan od najvećih praznika u Ruskoj crkvi, piše RTS.
Sveti Dimitrije bio je hrišćanski mučenik koji je živeo u Solunu i pogubljen je zbog širenja hrišćanstva. Solunski hrišćani Dimitrija su tajno sahranili, a na mestu njegovog groba kasnije je podignuta crkva i proglašen je zaštitnikom grada Soluna.
Po predanju, Dimitrijev grob odisao je bosiljkom i smirnom, te je zato nazvan Mirotočivi. I danas se veruje u lekovitost njegovih moštiju. Crkveni spisi navode da je sveti Dimitrije "bdeo nad svojim gradom i spasavao ga zemljotresa i drugih nesreća".
Po broju svečara, Mitrovdan je peta slava u Srbiji.