Srbija i Balkan
Obeležene godišnjice smrti Živojina Mišića, Petra Bojovića i Pavla Jurišića Šturma
Državnoj ceremoniji prisustvovali su potomci slavnih vojskovođa, predstavnici Ministarstva odbrane i Vojske Srbije, Grada Beograda, diplomate, ali i predstavnici udruženja ratnih vojnih veterana i građani
Na Novom groblju u Beogradu polaganjem venaca obeležena 105. godišnjica smrti vojvode Živojina Mišića, 81. godišnjica smrti vojvode Petra Bojovića i 104. godišnjica smrti armijskog đenerala Pavla Jurišića Šturma, a državnu ceremoniju je predvodio državni sekretar u Ministarstvu za rad, zapošljavanje, boračka i socijalna pitanja Zoran Antić.
Antić je u obraćanju istakao da su srpske vojskovođe cenili i njihovi protivnici i naveo da se njihova ratna veština izučava na velikom broju škola i vojnih akademija.
"Time se ponose naši slavni preci, time se ponose borci naši koji su ratovali devedesetih godina za čast i slavu naše otadžbine, time se ponose i oni koji su na braniku otadžbine čuvali ime srpsko i ime pravoslavno. Mi moramo da iz istorije izvučemo najbolje, ali moramo da iz istorije izvučemo i da se neke bitke i bojevi ne dobijaju samo na bojnom i ratnom polju, već diplomatijom i umećem", rekao je Antić. On je dodao da u ovoj godini Srbija obeležava velike jubileje iz istorije.
Državnoj ceremoniji prisustvovali su potomci slavnih vojskovođa, predstavnici Ministarstva odbrane i Vojske Srbije, Grada Beograda, diplomate, ali i predstavnici udruženja ratnih vojnih veterana i građani.
Vojvoda Živojin Mišić rođen je 19. jula 1855. godine u selu Struganik, desetak kilometara jugoistočno od Mionice.
Učesnik je srpsko-turskih ratova od 1876. do 1878. i srpsko-bugarskog rata 1885. godine.
Između 1898. i 1904. godine predavao je na Vojnoj gimnaziji pre nego što je penzionisan.
Ponovo je vraćen u službu tokom Aneksione krize 1909. godine, kada je pomagao u izradi planova za potencijalni sukob sa Austrougarskom. Tokom Balkanskih ratova od 1912. do 1913. godine, Mišić je bio na poziciji pomoćnika načelnika štaba Vrhovne komande, a nakon Kumanovske bitke unapređen je u čin generala. Po završetku Balkanskih ratova ponovo je penzionisan, ali je ponovo aktiviran na početku Prvog svetskog rata 1914, na mestu pomoćnika načelnika štaba Vrhovne komande.
Pod njegovom komandom srpska vojska je izvojevala pobedu nad austrougarskom vojskom u Kolubarskoj bici, zbog čega je unapređen u čin vojvode. Autor je plana proboja Solunskog fronta septembra 1918. gidine.
Umro je 20. januara 1921. u Beogradu.
Vojvoda Petar Bojović je rođen 16. jula 1858. u selu Miševići, nedaleko od Nove Varoši, a nakon završetka gimnazije završio je Artiljerijsku školu kao prvi u klasi, među 19 pitomaca, preneo je Tanjug.
Učesnik je srpsko-turskih ratova od 1876. do 1878, srpsko-bugarskog rata 1885, kao i Balkanskih ratova od 1912. do 1913. godine.
Tokom Prvog svetskog rata je rukovodio zauzimanjem Kajmakčaklana, a posebno se istakao tokom proboja Solunskog fronta, nakon čega mu je dodeljen čin vojvode.Na mestu načelnika Glavnog generalštaba Vojske Kraljevine SHS bio je do početka decembra 1921, dok je u međuratnom periodu živeo povučeno.
Autor je 15 knjiga iz oblasti vojnih nauka, a preveo je još 11 naslova.
Vlada Dušana Simovića je 3. aprila 1941. reaktivirala Bojovića koji je u tom trenutku imao 83 godine i postavila ga na mesto vrhovnog vojnog inspektora. Vojvoda Petar Bojović je preminuo 19. januara 1945. godine, a sahranjen je u porodičnu grobnicu bez vojnih počasti.
Armijski đeneral Pavle Jurišić Šturm rođen je 22. avgusta 1848. u Gerlicu u tadašnjoj Pruskoj.
Bio je pruski oficir, ali je prešao u srpsku vojsku, gde je imao velike zasluge za pobede srpske vojske nad austrougarskim snagama u Cerskoj i Kolubarskoj bici.
U srpsku vojsku primljen je 1876. kao dobrovoljac u činu poručnika i već u srpsko-turskom ratu istakao se kao komandant Šabačkog i Posavsko-tamnavskog bataljona.
Učestvovao je i u srpsko-bugarskom ratu, balkanskim ratovima i u Prvom svetskom ratu, gde je Treća armija, kojom je komandovao, primila prvi udar austrougarske Pete armije i usporila njeno napredovanje, što je omogućilo srpskim snagama da se pregrupišu za Cersku bitku.
Penzionisan je 8. novembra 1921. godine, a preminuo je 13. januara 1922. u Beogradu.
Live
