Pre tačno 85 godina, 8. oktobra 1941, nemački avioni bombardovali su Rabrovo, selo na teritoriji opštine Kučevo. Bio je pijačni dan, selo je bilo puno ljudi, a posle bombi usledila je mitraljeska vatra po onima koji su pokušavali da se spasu bekstvom. Danas, osam i po decenija kasnije, ova tragedija ostaje jedna od manje poznatih epizoda nemačkog terora u okupiranoj Srbiji.
Prema sačuvanim svedočenjima, u Rabrovu se tog jutra moglo zateći blizu hiljadu ljudi. Oko devet časova na nebu su se pojavili nemački avioni.
Svedoci su kasnije govorili o devet "štuka", zloglasnih bombardera Junkers Ju 87, čija je pojava tokom Drugog svetskog rata postala jedan od najprepoznatljivijih simbola nemačke vazdušne sile. Avioni su najpre kružili nad Rabrovom, a zatim počeli da napadaju selo. Usledile su eksplozije. Ljudi zatečeni na pijaci i ulicama počeli su da beže prema kućama, baštama i okolnim njivama. Ali napad se nije završio bacanjem bombi. Prema svedočenjima preživelih, nemački avioni su u niskom letu mitraljirali ljude koji su pokušavali da se sklone, uključujući i one koji su spas tražili u kukuruzištima.
Napad je trajao desetak minuta. Kada su avioni nestali sa neba, u Rabrovu više nije bilo isto. Na raskrsnicama i po sokacima ležali su mrtvi i ranjeni. Kuće su bile oštećene, a neke u plamenu. Stradala je i stoka. Pojedini meštani koji su pokušali da pobegnu pronađeni su mrtvi u okolnim njivama. Među žrtvama je bilo i dece.
Istoričar Venceslav Glišić u knjizi "Teror i zločini nacističke Nemačke u Srbiji 1941–1945" navodi da je prilikom nemačkog bombardovanja Rabrova poginula 31 osoba, dok je više desetina ljudi ranjeno. Lokalni izvori govore o 34 poginula, među kojima i četvoro dece, kao i više od 150 ranjenih. Među poginulima su bili i stanovnici okolnih sela, Male i Velike Bresnice, Dušmanića, Makca, Mišljenovca, Mustapića i drugih mesta.
Da bismo razumeli zašto su se nemački avioni tog oktobarskog jutra obrušili na Rabrovo, moramo se vratiti u dramatičnu jesen 1941. godine. Samo šest meseci posle sloma Kraljevine Jugoslavije, nemačka okupaciona vlast u Srbiji suočila se s masovnim ustankom. Požarevački partizanski odred delovao je na širokom prostoru između Požarevca, Petrovca, Kučeva, Velikog Gradišta, Golupca i Majdanpeka. Rabrovo se našlo usred tog prostora. Nemačkoj komandi istočna Srbija bila je važna i zbog komunikacija i privrednih resursa, naročito Borskog rudnika. Istovremeno, širenje ustanka širom Srbije izazivalo je sve suroviji odgovor okupatora. Upravo tih dana počinje jedno od najmračnijih poglavlja okupacije.
U oktobru 1941. general Franc Beme sprovodi politiku masovnih odmazdi nad civilnim stanovništvom. Slede streljanja u Kraljevu i Kragujevcu i čitav niz manjih, danas gotovo zaboravljenih zločina širom Srbije. Bombardovanje Rabrova vremenski prethodi tim događajima, ali pripada istom istorijskom trenutku.
Osamdeset pet godina kasnije Kragujevac ima 21. oktobar. Kraljevo ima svoje veliko stratište. O njihovim žrtvama napisane su knjige, snimljeni filmovi i održane hiljade časova istorije. Rabrovo je ostalo na margini nacionalnog pamćenja. Od tog oktobarskog jutra prošlo je 85 godina.