Jedan od najpoznatijih političara britanske Laburističke partije, Endi Bernam, tokom više od dve decenije političke karijere obavljao je niz važnih funkcija – od ministra zdravlja do gradonačelnika Velikog Mančestera. On bi trebalo da preuzme dužnost premijera Velike Britanije nakon odluke Kira Starmera da podnese ostavku.
Poznat je po tome što se pre 10 godina dva puta bezuspešno kandidovao za najvišu funkciju u Laburističkoj stranci, a mnogi članovi te stranke smatrali su ga "kecom iz rukava" i praktično jedinom šansom stranke za oporavak, nakon višemesečnog pada u anketama i loših rezultata izbora u maju. Posle izbornog poraza laburista 2010. godine kandidovao se za predsednika stranke, ali nije uspeo da pobedi Eda Milibanda. Pet godina kasnije ponovo je ušao u trku za lidera, ali je izgubio od Džeremija Korbina.
Bernam se vratio u britanski parlament nedavnom pobedom na dopunskim izborima u okrugu Mejkerfild, osvojivši gotovo 55 odsto glasova. Njegov povratak odmah je pokrenuo spekulacije da bi mogao da nasledi Starmera na čelu Laburističke partije i vlade.
Rođen je 7. januara 1970. godine u Ejntriju, predgrađu Liverpula. Studirao je engleski jezik na Univerzitetu Kembridž, a Laburističkoj partiji se pridružio još kao tinejdžer, sa svega 15 godina. Pre ulaska u parlament radio je kao politički savetnik i istraživač za više visokih funkcionera laburista.
Mediji pišu da mu je otac bio inženjer, a majka recepcionarka u ordinaciji lekara opšte prakse. Bili su vatrene pristalice laburista i Endi je rano razvio interesovanje za politiku. Nakon diplomiranja U Kembridžu, počeo je da se bavi novinarstvom, radeći za stručne časopise.
U ranim dvadesetim godinama, napravio je svoj prvi proboj u politici, radeći kao istraživač za pokojnu Tesu Džovel, tadašnju poslanicu za Dalvič i Vest Norvud, koja je kasnije bila ministarka u vladi Tonija Blera i Gordona Brauna.
Bernam je bio specijalni savetnik ministra kulture Krisa Smita pre nego što je 2001. godine izabran za poslanika svog rodnog grada Lija, u Velikom Mančesteru.
Prvo je služio kao pomoćnik ministra u Blerovoj vladi, ali se pridružio kabinetu kao glavni sekretar Ministarstva finansija, a kasnije kao ministar kulture i ministar zdravlja u vladi Gordona Brauna.
"Kralj severa"
Bernam se kandidovao da postane lider stranke 2010. godine, nakon što je Braun podneo ostavku nakon poraza laburista na opštim izborima. Iako nije uspeo tog puta, narednih pet godina proveo je gradeći svoju reputaciju među pristalicama stranke.
Pokušao je ponovo 2015. godine, kada je izgubio od Džeremija Korbina.
Kao pristalica ostanka u Evropskoj uniji tokom referenduma o Bregzitu, izrazio je želju da vidi ponovno pridruživanje Ujedinjenog Kraljevstva EU za njegovog života.
Zbog načina na koji je vodio Veliki Mančester za vreme pandemije virusa Kovid 19 i kritike na račun vladajućih konzervativaca da sever Engleske posmatraju sa prezirom, stekao je nadimak "Kralj Severa". Oženjen je i ima troje dece.
Bernam sebe opisuje kao socijalistu i pripada umerenijem, takozvanom "mekom levom" krilu laburista. Zalaže se za jaču ulogu države u sektorima poput saobraćaja, energetike i socijalne zaštite, kao i za veća ovlašćenja regiona van Londona.
Njegov politički zaštitni znak poslednjih godina postala je ideja da se ekonomski razvoj ravnomernije rasporedi između Londona i ostatka zemlje, uz snažniju podršku severu Engleske. Upravo taj pristup doneo mu je veliku popularnost među članovima Laburističke partije i biračima širom Britanije.