Umeljić za RT Balkan: Rezolucija o srbocidu je dug prema žrtvama i jedini put ka istini

Pisac knjige "Srbocid Hrvatske države 1941–1945" dr Vladimir Umeljić, koja se bavi najvećim stradanjem Srba u istoriji, istakao je za RT Balkan da je termin "srbocid" definisao još 2006. godine, stvarajući ovu kovanicu analogno Lemkinovom izrazu "genocid".

"Želeo sam da se ustanovi termin za brzo prepoznavanje genocida nad Srbima, baš kao što je Holokaust u slučaju Jevreja ili Samudaripen u slučaju Roma", objašnjava pisac, napominjući da se ovaj termin danas već koristi i u nemačkoj naučnoj zajednici.

Dačić povodom Dana sećanja na žrtve Jasenovca: Svaki ugašen život rana koja ne zarasta

Prema njegovim rečima, od vitalnog je značaja da "srbocid" postane opštepriznat pojam, jer je to najefikasniji odgovor na poricanje koje dolazi od hrvatskih vodećih elita i "njihovih tutora na Zapadu".

Umeljić naglašava da njegova knjiga stoji u službi zastupanja, odbrane i širenja istorijske istine o najvećem stradanju srpskog naroda u istoriji.

Međutim, njegov cilj nije samo dokumentovanje prošlosti.

"Namera je da se ode korak dalje u međunarodnom priznanju", ističe autor, objašnjavajući da je upravo u tu svrhu 250 primeraka njegove knjige poklonjeno je svim članovima Narodne skupštine Republike Srbije.

Navodi da je uz knjige poslato i prateće pismo, svojevrsni apel narodnim poslanicima da konačno usvoje Deklaraciju ili Rezoluciju o srbocidu, čijim tekstom knjiga i počinje.

On smatra da bi taj dokument potom trebalo proslediti Ujedinjenim nacijama, kao i svim vladama i parlamentima sveta, čime bi se istina o stradanju Srba u NDH trajno i institucionalno etablirala na globalnoj sceni.

Ocenjujući kompleksnost odnosa dva naroda, Umeljić srpsko-hrvatske relacije opisuje kao specifičan "krvavi Gordijev čvor".

"Svi pokušaji u prošlosti da se taj čvor razreši na način Aleksandra Velikog – mačem – pokazali su se pogrešnim i tragičnim", ocenjuje pisac, podvlačeći da je dijalog neophodan, ali isključivo na temeljima istorijske istine.

On ponavlja da je usvajanje rezolucije jedini ispravan put.

"To nije samo dug prema još neizbrojanim, nevinim žrtvama srbocida, već i prema budućim generacijama. Rezolucija je izraz dubokog humanističkog principa: nikad više. Hrvatska strana mora da shvati da ne postoji kolektivna ni nasledna krivica, već zajednička odgovornost svih nas da se takvi zločini ne ponove", naglašava Umeljić.

Arbutina: Ne može opovrgnuti činjenica da je nad Srbima izvršen genocid u NDH

Umeljić naglašava da su svi pokušaji relativizacije i negiranja zločina duboko nemoralni i predstavljaju "završni čin genocida – narodoubistva".

Analizirajući oživljavanje ustaštva u Hrvatskoj, on pravi oštru paralelu sa Nemačkom.

"Iako neonacističke tendencije postoje i u Nemačkoj, one su vrlo slabe u odnosu na Hrvatsku i ustaški pokret danas, a razlog je što u  posleratnoj Jugoslaviji, nikad nije došlo do suštinske deustašizacije hrvatskog društva", objašnjava Umeljić.

Umeljić posebno podvlači da put ka međunarodnom priznanju istrebljenja Srba ne vodi preko Vatikana, jer Sveta stolica, prema njegovim rečima, još uvek nije spremna da prihvati punu odgovornost za svoju ulogu u NDH.

Vatikan, prema njegovim rečima, nije spreman da prizna da je Alojzije Stepinac bio vrhovna figura u projektu nasilnog pokatoličavanja Srba, iako se u Vatikanu za te zločine i te kako znalo.

Umeljić podseća na istorijski podatak da je kardinal Teseran još tokom rata preneo Pavelićevom izaslaniku da je Vatikanu poznato da su Hrvati do tog trenutka pobili oko 350.000 Srba.

On posebno ističe da je od presudne važnosti da se istorijska istina međunarodno etablira, i ponavlja da je izglasavanje rezolucije u srpskom parlamentu neminovan prvi korak.

"Put mora voditi od Srpske narodne skupštine ka Ujedinjenim nacijama. Kada se srbocid institucionalno prizna na globalnom nivou, ni Vatikan više neće imati šanse da tu istinu ignoriše u nedogled", ukazuje Umeljić.

Umeljić objašnjava da se tek stvaranjem čvrste međunarodno-pravne osnove otvara put kojim su prošli Jevreji i Nemci nakon Drugog svetskog rata.

Prema njegovim rečima, suštinsko isceljenje odnosa je moguće tek kada dođe do punog priznanja zločina od strane države i svih relevantnih institucija – od obrazovanja i nauke do medija.

"Tek tada se možemo nadati da ćemo jednog dana izgraditi civilizovane odnose između Srba i Hrvata i da će doći do trajne i miroljubive koegzistencije", zaključuje Umeljić.