Srbija i Balkan
"Veliki pokolj" u Garavicama: Kako je ustaški režim planirao da istrebi Srbe
U Garavicama, od juna do početka septembra 1941. godine, ubijeno je oko 12.000 Srba i oko 2.500 Jevreja i Roma iz bihaćkog kraja, istakao je predsednik Saveza Srba iz regiona Miodrag Linta, naglasivši da u Bihaćkom polju postoje tri stratišta na kojima su vršena masovna ubijanja Srba
Predsednik Saveza Srba iz regiona Miodrag Linta izjavio je danas da je genocid u Garavicama kod Bihaća bio deo osmišljenog i organzovanog plana ustaškog režima da uništi srpski narod na području NDH i naveo da je u leto 1941. u tom mestu ubijeno više od 12.000 Srba među kojima i veliki broj dece, žena i starih.
"Naša trajna obaveza da se sećamo genocida u Garavicama kod Bihaća nad više od 12.000 Srba sa područja bihaćkog sreza, kao i sa područja Like, Cazina, Velike Kladuše, Krupe, Petrovca i Kulen Vakufa", istakao je Linta u saopštenju.
Naveo je da su Garavice udaljene oko dva-tri kilometra od centra Bihaća i da je to mesto po broju žrtava jedno od najvećih srpskih stratišta tokom Drugog svetskog rata.
"Genocid u Garavicama se desio od juna do početka septembra 1941. godine. Vrhunac ubijanja ili 'veliki pokolj' u Garavicama trajao je od 27. jula do 5. avgusta 1941. godine kada je, prema procenama, streljano ili poklano više od 10.000 Srba", naveo je Linta.
Ukazao je da je, prema nezavisnim britanskim izvorima, u Garavicama za od juna do početka septembra 1941. godine ubijeno oko 12.000 Srba i oko 2.500 Jevreja i Roma iz bihaćkog kraja.
U Bihaćkom polju postoje tri stratišta na kojima su vršena masovna ubijanja Srba i gde se nalaze grobnice – livade Garavice, Ceravci i desna obala reke Klokot (Uljevite bare).
Osim tri stratišta u Bihaćkom polju počinjeni su masovni zločini na desetinama drugih stratišta na širem području Bihaća kao što su jama Jasikovača kod Boričevca, Vučja jama u šumi Osoj, jame Delić i Peranića draga kod sela Zavalja, Mehino stanje kod Velike Kladuše, Crno jezero kod Krupe, Macini Dolovi kod Cazina, Kalati kod Kulen Vakufa, Kulen Vakuf, Zabare i Čaire kod sela Ripač i mnoga druga.
"Poslednjih dana jula i prvih dana avgusta masovna ubijanja traju bez prestanka danju i noću. Strašna istina je da je u Bihaću i široj okolini, tokom proleća, leta i jeseni 1941. godine ubijeno više od 25.000 Srba", naveo je Linta.
Prema njegovim rečima, ustaške vlasti su 1941. godine srušile do temelja pravoslavnu crkvu Svete Trojice, a njen kamen je iskorišćen za dogradnju rimokatoličke crkve i zvonika.
Zemljište na kojem se nalazio predratni pravoslavni hram, opštinska vlast je oduzela i tu je sagrađena posle rata zgrada opštine u kojoj je sada sedište Unsko-sanskog kantona.
"U Bihaćkoj kuli pravoslavni Srbi su prebijani, mučeni i poluživi odvoženi na ubijanje, a 2007. godine je proglašena Nacionalnim spomenikom BiH", dodao je Linta.
Istakao je da je od nacionalnog značaja da država Srbija u Beogradu osnuje Memorijalni centar genocida nad Srbima u NDH i započne borbu za međunarodno priznanje genocida nad srpskim narodom.
Linta je naveo da bi Memorijalni centar, između ostalog, aktivno radio na popisu srpskih žrtava u NDH, kao i na obeležavanju svih srpskih stratišta na području današnje Hrvatske i Federacije BiH.
To, kako je dodao, uključuje i da u svakom naseljenom mestu na širem području Bihaća budu postavljene spomen ploče sa imenima i prezimenima srpskih žrtava.
Live
