Srbija i Balkan
Vidovdanski duh i kosovski zavet: Zašto se neprijatelji Srba plaše današnjeg praznika
Kosovska bitka, prvi u nizu zapamćenih sudbonosnih događaja koji su se desili na ovaj dan, utkana je u kolektivnu svest srpskog naroda. Valjalo bi podsetiti i na to da je pre 87 godina, povodom pedeset godina od Kosovske bitke, Nikolaj Velimirović napisao da nijedan "hrišćanski narod nema u istoriji svojoj ono što ima srpski narod, nema Kosovo". Kako su Albanci pokušali da "pobede" kneza Lazara i zašto u tome nikada neće uspeti?
Srpska pravoslavna crkva (SPC) obeležava Vidovdan, praznik posvećen Svetom velikomučeniku knezu Lazaru i svim srpskim mučenicima koji su poginuli u Boju na Kosovu 1389. godine. Vidovdan, kao crkveni, narodni i državni praznik mnogi obeležavaju kao tužnu nacionalnu svetkovinu.
Kosovska bitka, prvi u nizu zapamćenih sudbonosnih događaja koji su se desili na ovaj dan, utkana je u kolektivnu svest srpskog naroda. Iako je, kako bi istoričari rekli, to bio sukob između vojski sa značajnim posledicama, značaj Kosovske bitke prevazilazi okvire istorije, ali predstavlja i istorijsku vododelnicu: događaji se dele na one pre i posle nje. Kosovska bitke i opredeljenje kneza Lazara za carstvo nebesko dali su Kosovu i Metohiji srpski identitet. Valjalo bi podsetiti i na to da je pre 87 godina, povodom pedeset godina od Kosovske bitke, Nikolaj Velimirović napisao da nijedan "hrišćanski narod nema u istoriji svojoj ono što ima srpski narod, nema Kosovo".
I zato ne čudi to što Albanci, kao i Turci nastoje da prekroje istoriju, naročito onaj deo koji se tiče Kosovske bitke. Tako je pre 11 godina u sklopu kompleksa Muratovo turbe u selu Mazgit kod Prištine upriličena ceremonija sećanja na sultana Murata.
Profesor Jusuf Oguzoglu, stručnjak za osmansku istoriju i profesor istorije na Univerzitetu Uludag u Bursi, naglasio je da su u Kosovskom boju osmanske snage nanele veliki poraz srpskoj vojsci i drugim hrišćanima.
Prema njegovoj verziji istorije, inicijator bitke bio je srpski knez Lazar koji je "okupirao rudnike zlata i srebra na Kosovu".
Ovakav albanski potez ne bi trebalo nimalo da čudi: knez Lazar nije dao Kosovski zavet u svoje i njihovo već ga je dao u svoje i u ime celog srpskog naroda.
Za one koji se nisu opredelili za Kosovski zavet, za njih je tlo Kosova i Metohije parče teritorije. Za one koji su položili zavet Kosovo i Metohija je mnogo više od teritorije i ne može se ni za šta trampiti, a sve koji to pokušaju stići će Lazareva kletva.
Albanski teroristi protiv kneza Lazara i kosovskih junaka
Albanski naučnici, političari i današnji lideri vrlo dobro razumeju veličinu i značaj Kosovske bitke, kneza Lazara i kosovskih junaka.
U pokušaju da "uvere" da su Srbi došljaci i okupatori južne srpske pokrajine učestvuju svi, od albanskih naučnika, preko političara, pa sve do ekstremista.
Zato, dok s jedne strane pokušavaju da prekroje istoriju ne bi li zatrli tragove moćne srpske srednjovekovne države sa srpskim Kosmetom u središtu, s druge strane odlučno kidišu na sve ono što seća i slavi kneza Lazara, kosovske junake i Kosovski boj. Malo kome je pošlo za rukom ono što je njima: da na pragu 21. stoleća, pred očima civilizovanog evropskog sveta, između ostalog, pravoslavnu crkvu pretvore u toalet, ritualno da "vešaju" spomenike i u njih da pucaju iz vatrenog oružja.
Jedna od oskrnavljenih svetinja je Crva Svetog Jovana Preteče u Samodreži kod Vučitrna, u kojoj je, prema predanju, knez Lazar uoči Kosovskog boja pričestio svoje vitezove, a nakon bitke, kaže predanje, tu je bio i grob Miloša Obilića. Ova crkva, 1999. godine, iznutra je zapaljena i oštećena, a zatim pretvorena u deponiju i javni toalet za učenike obližnje albanske škole. Na Vidovdan, pre 17 godina, albanske vlasti u Gnjilanu su uklonile česmu posvećenu vitezovima kneza Lazara koja se nalazila u centru grada.
Ritualno uklanjanje je izvedeno buldožerima, a "ceremoniji" su prisustvovali predstavnici tadašnje lokalne vlasti i masa oduševljenog albanskog naroda.
U Gnjilanu je 1999. godine, povodom 600 godina od Kosovske bitke, postavljen spomenik knezu Lazaru.
Uklonjen je nakon što su NATO trupe stigle na KiM, tako što mu je "stavljena" omča oko vrata, zatim je zakčen za kamion i srušen sa postolja. Nekoliko hiljada Albanaca, u prisustvu pripadnika KFOR, proslavilo je ovaj "čin" pucnjima iz vatrenog oružja i veseljem.
Stradala je i Crkva Svetog kneza Lazara u Piskotama u Đakovici. Svetinja se našla na meti albanskih vandala 1999. i 2001. godine, ali je tokom martovskog pogroma 2004. zajedno sa okolnim grobljem potpuno uništena.
Teška sudbina zadesila je i crkvu sa zvonikom posvećenu Svetom knezu Lazaru u selu Koš u opštini Istok: nakon dolaska italijanskih snaga Kfora vrata crkve su razvaljena, unutrašnjost demolirana, a ekstremisti nisu poštedeli ni kamene krstače i nadgrobne spomenike na starom groblju. U istoj opštini, juna 1999, opljačkana je i zapaljena crkva Lazarica u selu Belica. Spomen-obeležje na Gazimestanu, poprištu Kosovskog boja, minirano je i oštećeno avgusta 1999. u prisustvu britanskih snaga Kfora.
Podsetimo, 28. juna 1999. godine, nakon što su NATO trupe stupile na KiM, na Gazimestanu se zavijorila albanska zastava. A u godinama nakon jednostranog proglašenja nezavisnosti lažne države čuli su razni predlozi: od toga se "Albancima koji su poginuli u Kosovskom boju" podigne spomenik, do toga da opština Obilić organizuje obeležavanje godišnjicu Kosovke bitke na Gazimestanu.
Aljbin Kurti nije ništa manje odlučan u nameri da se "obračuna" sa knezom Lazarom, Kosovskom bitkom i kosovskim junacima, ali i Srbima iz svih delova Kosova i Metohije, centralne Srbije i regiona koji 28. juna pristižu na Gazimestan da bi prisustvovali parastosu kosovskim junacima. Stoga ne izostaju hapšenja, pretresi, metalne prepreke na putu do spomenika, pripadnici tzv. kosovske policije naoružani do zuba, oduzimanje trobojki, šajkača, majici, nalepnica i znački...
Na Vidovdan, kažu, sve se vidi.
Live
